Tran : [Tenipuri] Road 第II章 ~君へ~

posted on 16 Oct 2009 20:56 by memorynouta in Prince-Of-Tennis

- กรุณาอย่าเอาไปแอบอ้างเป็นผลงานตัวเองนะคะ -

「テニスの王子様」

Title : Road 第II 章 ~君へ~
[Road dai 2 shou~ kimi e ~]
Seiyuu : 胆本英史 [Ryotaro Okiayu]
As : 手塚国光 [Tezuka Kunimitsu ]
Tran by : Memory No Uta.

雨上がりの朝のぞいた
Ame agari no asa no zoida
ทอดยาวไปตามรุ่งอรุณหลังจากที่ฝนตก

水たまりに映る君の
Misu damari ni usuru kimi no
หยดน้ำที่ยังคั่งค้างอยู่สะท้อนให้เห็นเธอ

長い髪が　綺麗だと思った
nakaikami ga kireida to omotta
ที่มีเส้นผมยาว ทำให้คิดว่าน่ารักนัก

靴の中の小石気にして
Kutsu no naka no koishiki nishite
รู้สึกได้ถึงก้อนกรวดเล็กๆ ที่อยู่ภายในรองเท้า

裸足になれるそんな気分
Hadashi ninareru sonna kibun
อารมณ์นั้นเหมือนดั่งเดินเท้าเปล่า

恥ずかしくて　少し後ろ向いた
hazukashikute sukoshi ushiro mukaida
ทั้งเขินอาย และย้อนกลับไปยังเบื้องหลังอีกเล็กน้อย

あの日　窓から見えた
Ano hi mado kara mieta
ในวันนั้น ที่เห็นได้จากหน้าต่าง

景色に　居てもいいの？
keshiki ni otemo ii no?
ทิวทัศน์ที่มีอยู่ ดีใช่มั๊ยล่ะ?

どんなに　どんなに　眩しくても
Donnani donnani mabushikutemo
เป็นอย่างไร เป็นแบบไหน ความสว่างจ้านั้น

そこに希望があるなら　Ah
Soko ni kibou ga arunara ah
ที่ตรงโน้น ถ้าหากกลายเป็นความปรารถนา Ah

どんなに　どんなに　離れてても
Donnani donnani hanaretetemo
เป็นอย่างไร เป็นแบบไหน ปลดปล่อยมันออกมา

空に　花びら舞うまでに
Sora ni hanabira mau made ni
ดอกไม้ร่ายรำจนถึงผืนฟ้า

この心　届けたい
Kono kokoro todoketai
หัวใจดวงนี้ ที่อยากจะมอบให้

白い雲の形を見て
Shiroi kumo no katachi wo mite
มองดูรูปร่างของปุยเมฆขาว

鳥みたいだねと言ってた
Tori mitai dane to itteta
ได้ยินว่าพูดว่า “อยากเป็นนกดูจังนะ”

あなたの声　耳に残ってる
Anata no koi mimi ni notteru
เสียงของเธอนั้น ยังคงเหลือทิ้งไว้อยู่ที่หู

はしゃいで走るその影を
Hashai de aru sono kege
เดิน----- ไปในที่ร่มเงานั้น

いつものように踏みながら
Itsumo noyou ni fumi nagara
ราวกับว่า ทุกครั้งที่ได้เหยียบย่ำ (ใต้ร่มเงา)

あなたのこと　抱きしめていたい
anatanokoto dakishimeteitai
ก็ยังคงอยากจะกอดคุณอยู่

いつか　歩いてくだろう
Itsuka aruiteku daro
uเมื่อไหร่ก็ตาม ที่ได้ก้าวเดินไป

その時　うなずいて
sonotoki unazuite
ณ เวลานั้น ที่ได้พยักหน้า

どんなに　想いが溢れてても
Donna ni omoiga afuretetemo
ควาทรงจำที่มันท่วมล้นอกมาเป็นแบบไหนกัน

君の　名前ぐらい呼べるよ
Kimi no namae gurai yoberuyo
จะเรียกชื่อของเธอดูนะ

こんなに　大事な君のことを
Konnani daijina kimi no koto wo
นี่คือ เธอ(คน)สำคัญ

いつも　笑顔で見てたい
Itsumo ekao detetai
อยากจะเห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มนั้นเสมอ

青い光で照らして
Aoi hikari de terashite
แสงสว่างสีฟ้ากำลังฉายแสง

どんなに　どんなに　眩しくても
Donnani donnani mabushikutemo
เป็นอย่างไร เป็นแบบไหน ความสว่างจ้านั้น

そこに希望があるなら　Ah
Soko ni kibou ga arunara ah
ที่ตรงโน้น ถ้าหากกลายเป็นความปรารถนา Ah

どんなに　どんなに　離れてても
Donnani donnani hanaretetemo
เป็นอย่างไร เป็นแบบไหน ปลดปล่อยมันออก แต่ว่า

空に　花びら舞うまでに
Sora ni hanabira mau made ni
ดอกไม้ร่ายรำจนถึงผืนฟ้า

この心　届けたい
Kono kokoro todoketai
หัวใจดวงนี้ ที่อยากจะมอบให้

どんなに　どんなに　眩しくても
Donnani donnani mabushikutemo
เป็นอย่างไร เป็นแบบไหน ความสว่างจ้านั้น

瞳に力こめて　Ah Ah
Hitomi ni chikara komete ah ah
ดวงตาที่มีพละกำลัง Ah Ah

足あと　いっぱいつけて歩こう
Ashi ato ippai itsukete aruikou
ร่องรอยของรอยเท้า มีเต็มมากมายไปหมดเวลาก้าวเดิน

きっと　今日から明日へと
Kitto kyokara ashita eto
แน่นอนว่า จากวันนี้ จนกระทั่งถึงวันพรุ่งนี้

この道は続いてく
Kono machi wa tsutsuiteku

บนเส้นทางนี้ จะยังดำเนินต่อไป

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

>> อ่านเจอปริ๊นตอนที่เรนจิ สละสิทธิ์ให้อาคายะอยู่ในค่ายแล้ว

มันให้ความรู้สึกหลากหลายทะลักทะล้นเข้ามาอีกมากมาย...

ไม่ว่าจะความรู้สึกของเรนจิ ที่มุ่งหวังให้อาคายะ

และความรู้สึกของอาคายะ ที่จับทางของเรนจิ

มันเป็นฟิวที่แบบ กระตุกอารมณ์ได้ดีนะ แต่ในขณะเดียวกัน

ก็กลับรู้สึกว่า เรนจิให้ความสำคัญกับอาคายะ น่าดูชมเหมือนกัน

แต่พอเจอเซอร์วิสบนรถบัส

เรนจิ นั่งคู่กับ อินูอิ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!

เซอร์วิสนี่ โดน . . . มาสเตอร์ ดอกเตอร์ . . .

ความรู้สึกที่เรนจิให้อาคายะพอเข้าใจ แต่คิดอีกแง่